การเข้า ร.พ.ครั้งแรกในชีวิต
นี่คือครั้งแรกในชีวิต..ที่เข้าโรงพยาบาล..
ก้อไม่มีอารายมากหรอก...พอดีทนอาการปวดท้องไม่ไหว
แล้วก้อมีอาการหน้ามืด...เป็นแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว
แต่วันนี้คิดยังไงไม่รู้..อยากมาตรวจ..
ก้อเลยไปโรงพยาบาล...มหาราชนครเชียงใหม่...
(ทุกทีถ้าม่ายสบายก้อไปแต่คลีนิค..หรือไม่ก้อให้มานหายไปเอง อิอิ)
ก้อไปตรวจที่ชั้น 3 คนก้อไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่....แต่อาการเริ่มกำเริบ
เพราะว่า....เห็น..เข็ม ห้าๆๆๆๆๆ
แต่เป็นคนอื่นที่โดนเจาะ....อิอิ
พอเรียกเราเข้าไป....หมอก้อถามอาการ....ต่างๆ ๆ ๆ
ก้อเล่าๆๆๆๆๆ...จนหมอ....จะหลับเลยมั้ง
เจอครายเล่าไม่เจอ....มาเจอเรา ห้าๆๆๆๆ
ยิ่ง ๆ พูดมากอยู่ด้วย...แถมยิงคำถามบ่อยจนหมอคงจะรำคาญ ห้าๆๆๆ
หมอก้อบอกว่า...งั้นไปนอนที่เตียง....เด๋วหมอขอตรวจท้องให้
ทันใดนั้น...เราก้อยิงคำถามหมอเลยว่า....
"เอ่อ....หมอคะ....หนูคงไม่ได้เจาะเลือดกับฉีดยานะคะ"
หมอหัวเราะ....แล้วก้อบอกว่า....ไม่หรอก...
ห้าๆๆๆๆๆ
แบบว่า.....กลัวอย่างยิ่งกะเข็มฉีดยาเนี่ย...
เห็นแล้ว...จาเปงลมจิง ๆ
ยิ่งเจาะเลือด.....ขอตายดีกว่า
เห่อ เห่อ
แล้วก้อได้ยามา...แบบว่า....จาให้ตูกินทั้งชาติเลยหรืองาย....
อย่างเยอะ......ม่ายชอบกินยาซะนี่
จากินได้ไหมเนี่ย....ชอบดื้อ....ดื้อไปหมด (เหรอ)
แล้วก้อลงมาหาพี่แนน....ที่ห้องข้างล่าง...
ยังมีอารมณ์นั่งเม้าท์กันอยู่...
ตามประสา.....พวกแนวเดียวกัน ห้าๆๆๆๆ
แล้วนู๋แต๋มก้อมาหา...
นั่งคุยกันอีกสักพัก....ก้อแยกกันกลับบ้าน...
ขับรถกลับเกือบม่ายไหว....
หมอบอกว่า....เป็นโรคเครียดลงกระเพาะ...ทานอาหารไม่ตรงเวลา...
กรดในท้องเยอะ....ดื่มน้ำน้อย.....
เห้อ....ตั้งแต่เกิดมา..ม่ายเคยเป็นหนักแบบนี้มาก่อนเลยนะ
เพราะว่า....สุขภาพร่างกายแข็งแรงมาตลอด...
สวย...และ...บึกบึน ห้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทำงานหนัก....ก้อแบบนี้แหละ....ร่างกายอ่อนแอ
พักผ่อนก้อม่ายเพียงพอ...
ทุกคืน....ต้องรอปิดบ้าน....RJC......ตลอด อิอิ
รักนะจ๊ะ......ชาว RJC & เจ้าของบ้าน
ไปละ....มีเรื่องอีกเยอะแยะ....แต่ขี้เกียจพิมพ์....
แอบง่วง.....
